قرآن، کتابی شگفت و اعجازی است که هیچ کس را توان آن نرسد که مثل آن را بیاورد حتی اگر جنیان و انسان‌ها با هم گردآیند و یکدیگر را در این امر پشتیبانی کنند و یاری رسانند. (اسراء، آیه 88)
این کتاب با آنکه سخن سنگین و با وزانت است، در عین حال، بسیار آسان‌فهم است و سخت‌فهم نیست و به سادگی هر کسی در هر سطحی از ادراک باشد می‌تواند مطالب آن را بفهمد هر چند که به اعماق و بطون آن راه نیابد، ولی همان مطالبی که درک می‌کند به همان میزان راهنمای او در مسیر هدایت است.
این کتاب همچنین سدید و محکم و استوار است و سخن بی‌پایه و اساس نمی‌گوید و از سخافت بدور است.
به سخن دیگر، قرآن «ثقیل» است (روم، آیه 60) و به دور از «عسر» بوده و برخوردار از یسر است (قمر، آیه 17)؛ سدید و استوار است، ولی نه سخیف؛ همچنین ثقالت و وزانت قرآن همراه با آسانی و یسر است.
پس قرآن دارای چهار ویژگی است: وزین است و سست‌بنیاد نیست؛ آسان است و سخت‌فهم نیست.