یک‌ بار یک شرق‌شناس ایتالیایی که مسیحی بود و با مطالعه مکتوبات مناظره آیت‌الله مرعشی نجفی و بزرگان مکتب بودایی در جریان سفر ایشان به هند، مشتاق و علاقه‌مند به زیارت پدرم از نزدیک شده بود، نزد ما آمد و درخواست ملاقات با آقا را داشت. آن‌هنگام زمانی بود که ایشان در بیت نبودند و به بازار رفته بودند بنابراین ما که دیدیم این جهانگرد ایتالیایی با ظواهر غربی خاص خود این‌چنین مشتاق و در آرزوی ملاقات با پدر است، سعی کردیم رفتار به‌اصطلاح باکلاس‌تری از خود نشان دهیم و مثلاً وانمود کنیم که پدر وقت ندارند و این مسائل، تا ‌اشتیاق این آقا را بالاتر ببریم! از قضا همان لحظه پدر از راه رسید و آنچنان متواضع و صمیمی با این مرد ایتالیایی برخورد کرد که وی ابتدا باور نمی‌کرد که خطیب پیروز در مناظره نفسگیر بمبئی، این پیرمرد ساده‌زیست و خوش‌اخلاق است! خلاصه که رفتار پدر بکلی برنامه‌ریزی‌های ما را برای کلاس‌گذاشتن برهم زد تا جایی که قبل از ملاقات، ما با آب و تاب فراوان از کرامات پنهان عرفانی پدر برایش صحبت کردیم که چنین نتیجه‌گیری شد که قرار است با یک راهب خشک و عجیب و غریب روبرو شود، درحالی که در جریان همین گفت‌وگوی آیت‌الله مرعشی با شرق‌شناس ایتالیایی، پدر با دستان مبارک خود برای آن آقا هندوانه قاچ کرد و در پیش‌دستی‌اش گذاشت! اگرچه در آن جلسه تمام کلاس‌گذاشتن‌های ما بر باد رفت اما درنهایت تشرف این جهانگرد مسیحی به دین مبین اسلام و مذهب تشیع به برکت نفوذ کلام و نفسِ حقِ آقا، شیرینی این خاطره را صدچندان ساخت.
* آیت‌الله سید محمود مرعشی نجفی، نشریه حرم، شماره 655 ، 6 شهریور 98.