فروغ کــامل ایزد، درخشیــد و محمــد شد
بنای هست را خـالق، چنان دید و محمد شد
احد چون خـواست بنماید، جمال فیض عـالم را
گل سر شاخ، احمد را پسندیـد و محمد شد
چه در شکل و چه در معنا، جهان افزوده و افزون
همه اسرار و حکمت را به‌هم چید و محمد شد
نشان خُــلق معبــود و عیــار هر چه بایدها
بهین الگـوی برترها، بسنجیـد و محمد شد
رسوم بندگی حــق، به اتقــان و بری از شک
گزیده از گزینــش‌ها، به تحمید محمد شد
نمــاد رأفت رحـمان، و خشم یـار بر دونـان
همه آداب و آمــوزه، به تمهـید محمد شد
رســول ربّ عـالم‌ها، امیـن ذات بی‌همــتا
نجیـب و صفوۀ پاکان، به تمجیـد محمد شد
گـواه و نـاظر امت، به هـر قـومی پیــمبرها
گــواه جمـلۀ آنــان، به تأیید محمد شد
چو او ختم رســالت بُد، امامت ختم در عـالم
به نـور چشم او مهدی، به توحید محمد شد
عباسعلی اختری