خبرِ ، اسلام ستیزان ضد بشر و جنایتکار و ....
۱۴۰۵/۰۷/۱۷
آمریکا و اسرائیل؛ «یک روح در دو بدن»
«نمی‌خواهم اسرائیل ما را به جنگ بکشاند و نمی‌خواهم در جنگ با ایران باشیم»؛ این موضع و مطالبه «عبدل السید»، نامزد دموکرات‌ها در انتخابات سنای میشیگان هنگام مناظره با «مایک راجرز»، نامزد جمهوری‌خواهان در همان ایالت است.
مناظره «عبدل السید»، نامزد دموکرات‌ها و «مایک راجرز»، نامزد جمهوری‌خواهان در انتخابات سنای میشیگان، صحنه جدال و تنش بر سر جنگ ایران و آمریکا شد تا جایی که السید با انتقاد از دولت دونالد ترامپ گفت: «وقتی جنگی را آغاز می‌کنید که اساساً نباید وارد آن می‌شدید، پیامد‌هایی چون افزایش قیمت بنزین و تورم دامن‌گیرتان خواهد شد».
نامزد دموکرات‌ها در ادامه مناظره با انتقاد از حمایت آمریکا از اسرائیل تأکید کرد: «نمی‌خواهم اسرائیل ما را به جنگ بکشاند و نمی‌خواهم در جنگ با ایران باشیم».
به نظر می‌رسد السید، آمریکا را «عروسک» و اسرائیل را «عروسک‌گردان» می‌داند؛ درحالی که حجم حمایت‌های «واشنگتن» از «تل‌آویو» پیوندی عمیق‌تر را نشان می‌دهد؛ پیوندی که به تعبیر «آمریکا و اسرائیل؛ یک روح در دو تن» نزدیک‌تر است.
وقتی «فرانسوفیل‌ها» دست به سفیدشویی می‌زنند
تقلیل موضوع، نادیده گرفتن عمدی و با بیان بهتر سفیدشویی قبله آمال، یعنی سفیدشویی و تطهیر کشورهای غربی امری تثبیت‌شده در مرام‌نامه فرقه‌ای است که خود را همواره محق می‌داند و از هر موجی به نفع خود موج‌‌سواری می‌کند. باید از این طیف پرسید، چرا در ماجرای جنبش وال استریت، نو کینگ، اعتراضات مربوط به کشته شدن جرج فلوید و اعتراضات حمایتی از غزه در دانشگاه‌های آمریکا مدعیان حقوق مدنی- سیاسی در ایران روزه سکوت گرفتند؟
اخیراً حسن نورانی‌نژاد، سخنگوی حزب منحله مشارکت در یادداشتی عنوان کرده است: «فیلم شهردار سن‌دنی فرانسه را چند بار دیدم، جایی که میان پلیس و معترضان می‌ایستد، مانع برخورد با آنها می‌شود، رو به پلیس فریاد می‌زند که بس کنید و خودش هم از گاز اشک‌آور بی‌نصیب نمی‌ماند. به نظرم مخاطب این فیلم در ایران، امثال زاکانی نیستند. دست‌کم من اگر بخواهم آن را منتشر کنم، خطابم به زاکانی نیست. کسی که اساساً داعیه‌ای در خشونت‌پرهیزی ندارد، خود را نیروی میانه و حائل میان معترض و سرکوب نمی‌داند و صریح و روشن یک‌سوی این نزاع ایستاده است، با دیدن چنین فیلمی قرار نیست ناگهان ژان والژان یا شهردار سن‌دنی شود.»
وقتی خشونتی نیست که پلیس فرانسه برای سرکوب معترضان انجام نداده باشد و تصاویر فضای مجازی به خوبی گویای ضرب و شتم بی‌رحمانه نوجوانان و جوانان فرانسوی است؛ کسانی که در دوره دولت متبوعشان کراراً دم از مفاهیمی همچون حقوق بشر، حقوق مدنی-سیاسی، دموکراسی و توسعه سیاسی می‌زدند چرا خود را به نفهمیدن، نشنیدن و ندیدن می‌زنند؟ به لحاظ روانشناختی شاید طبیعی باشد که چون مدینه فاضله و سرزمین آرزویشان زیر سؤال می‌رود خیلی علاقه‌ای به پرداختن به موضوعات فوق را نداشته باشند.
چرا فرانسه پساانقلاب کبیر که زادگاه مفاهیمی همچون دموکراسی، حقوق بشر و لیبرالیسم است، امروز توسط سوپر نئولیبرال‌های ایرانی مورد نقد و نکوهش قرار نمی‌گیرد؟ نه تنها مورد نقد نیست، بلکه غربگرایان ایرانی با تکنیک‌های خاص رسانه‌ای سعی دارند که سرکوب‌های خشن را سفیدشویی کرده و ذهنیت مردم ایران را منحرف کنند.
عشق و علاقه اصلاح‌طلبان به قدری است که سیاهی مدینه فاضله‌شان را سفید می‌بینند، قطعا در تاریخ خواهند نوشت که جمهوری اسلامی به رغم وجود انگلوفیل‌ها، آمریکوفیل‌ها و فرانسوفیل‌ها در برابر دشمنان استقامت کرد و کشور را از دل بحران بیرون آورد. این حجم از غرض‌ورزی در بررسی موضوعات مشابه بین ایران و کشورهای غربی البته صرفا به بیماری روحی غربگرایی برنمی‌گردد.
نیوزویک: حماس خسارت دید ولی بر اسرائیل پیروز شد
نشریه آمریکایی اذعان کرد علی‌رغم وقوع نسل‌کشی در غزه، رژیم صهیونیستی بزرگ‌ترین بازنده جنگ با حماس است.
هفته‌نامه آمریکایی نیوزویک در تحلیلی درباره پیامدهای عملیات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و جنگ متعاقب آن در غزه، به تناقضی مهم اشاره می‌کند: حماس به اهداف نظامی اولیه خود دست نیافت و بخش بزرگی از توان نظامی و رهبری ارشد آن از بین رفت، اما تحولات سه سال گذشته به تضعیف جایگاه بین‌المللی رژیم اسرائیل و بازگشت مسئله فلسطین به مرکز توجه سیاست جهانی منجر شده است. حماس با عملیات ۷ اکتبر ضربه‌ای کم‌سابقه به احساس امنیت صهیونیست‌ها وارد کرد؛ ضربه‌ای که با توجه به ابعاد جمعیتی رژیم اسرائیل، از نظر تاثیر روانی و سیاسی با حملات ۱۱ سپتامبر در آمریکا قابل مقایسه دانسته شده است. توحش رژیم صهیونیستی علاوه‌بر پیامدهای نظامی، به شکل‌گیری تحولاتی در عرصه سیاسی و افکار عمومی بین‌المللی انجامیده که اکنون علیه تل‌آویو عمل می‌کنند.
بازگشت مسئله فلسطین به مرکز سیاست جهانی
در این گزارش آمده، اگر چه حماس به صورت کامل به اهداف نظامی خود نرسید و هزینه سنگینی متحمل شد اما جنگ غزه موجب شد مسئله فلسطین بار دیگر به موضوعات محوری سیاست بین‌الملل تبدیل شود. در مقابل، وجهه جهانی صهیونیست‌ها به شدت آسیب دیده و حمایت از فلسطینیان، به ویژه در میان نسل جوان آمریکا، افزایش یافته است. بر اساس گزارش نیوزویک، در بهار ۲۰۲۲، ۵۵ درصد آمریکایی‌ها دیدگاه مثبتی به رژیم اسرائیل داشتند و ۴۲ درصد دیدگاه منفی. اما در مارس ۲۰۲۶ (فروردین) این نسبت معکوس شد طوری‌که تنها ۳۷ درصد دیدگاه مثبت و ۶۰ درصد دیدگاه منفی به رژیم اسرائیل داشتند. همچنین سهم آمریکایی‌هایی که دیدگاه بسیار منفی به رژیم اسرائیل داشتند، از ۱۰ درصد به ۲۸ درصد افزایش یافت. این تغییر نشان می‌دهد که پیامدهای جنگ غزه از میدان نبرد فراتر رفته و به عرصه مشروعیت سیاسی و تصویر بین‌المللی از این رژیم کشیده شده است.
شکاف فزاینده در آمریکا
یکی از مهم‌ترین محورهای شکست تل‌آویو که در این گزارش به آن اشاره شده است، تغییر نگرش در جامعه آمریکا و تضعیف اجماع سنتی دو حزب اصلی این کشور درباره حمایت از این رژیم است. اکنون مخالفت با حمایت نظامی واشنگتن از تل‌آویو در میان بخشی از دموکرات‌ها به جریان اصلی تبدیل شده است. در ماه ژوئیه، ۱۰۳ عضو مجلس نمایندگان آمریکا به طرحی برای حذف ۳.۳ میلیارد دلار کمک نظامی سالانه به تل‌آویو رای دادند؛ طرحی که در نهایت شکست خورد اما میزان حمایت از آن نشان‌دهنده تغییر فضای سیاسی بود. در جناح راست آمریکا نیز، بخشی از جریان موسوم به «اول آمریکا» این پرسش را مطرح می‌کند که چرا رژیم اسرائیل باید جایگاهی ممتاز در سیاست خارجی واشنگتن داشته باشد که دیگر ندارد. بنابراین، مخالفت با سیاست‌های رژیم اسرائیل در آمریکا تنها به انتقادهای جریان چپ از جنگ غزه محدود نیست؛ بلکه در بخشی از جریان راست نیز با مخالفت با مداخله خارجی و اولویت دادن به منافع ملی آمریکا پیوند خورده است.
خشم نسل جوان آمریکا
اکنون نگرش نسل جوان آمریکایی به رژیم اسرائیل بیش از نسل‌های پیشین تحت تاثیر تصاویر جنگ غزه در شبکه‌های اجتماعی شکل گرفته است. این نسل، برخلاف نسل‌هایی که برداشتشان از اسرائیل با جنگ سرد، جنگ شش روزه یا روند صلح اسلو شکل گرفته بود، اسرائیل را در بستر تصاویر و گزارش‌های سه سال جنگ غزه ارزیابی می‌کند. کارشناسان بر این باورند تاثیر جنگ غزه بر نگرش نسل جوان آمریکا می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای سیاست خارجی این کشور داشته باشد زیرا اعضای همین نسل در آینده مسئولیت‌های سیاسی و اجرائی مهمی را بر عهده خواهند گرفت.
ویرانی گسترده غزه
طبق این گزارش کارشناسان با اشاره به ابعاد فاجعه انسانی جنگ، از نسل‌کشی ده‌ها هزار فلسطینی و تخریب گسترده زیرساخت‌های غزه سخن می‌گویند. بر اساس ارزیابی فوریه ۲۰۲۵ بانک جهانی، سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا در سال نخست جنگ نزدیک به ۳۰ میلیارد دلار خسارت به زیرساخت‌های غزه وارد شده بود. با این حال، رژیم صهیونیستی با وجود ویرانی غزه و حذف شماری از رهبران ارشد حماس، نتوانسته مانع بازگشت مسئله فلسطین به مرکز توجه بین‌المللی شود یا از نفرت جهانی از خود جلوگیری کند.