چهل و شش شب گذشت و هر شب، شعله غیرت و مقاومت برافروخته‌تر شد. دشمن بداند؛ این یک تجمع گذرا نیست؛ بلکه «قیام لله» ملتی است که تصمیم گرفته است یک بار برای همیشه، ریشه استکبار را در منطقه بخشکاند.
در منظومه فکری دشمنان این مرز و بوم، «مردم» همواره یک متغیر محاسباتی بوده‌اند که با فشار اقتصادی و ارعاب نظامی، باید به زانو درمی‌آمدند. اما امروز، در چهل و ششمین شب از آغاز «جنگ تحمیلی سوم»، آنچه در خیابان‌های ایرانِ سربلند می‌گذرد، فراتر از یک حضور ساده و فراتر از تحلیل‌های مادی اتاق‌های فکر پنتاگون و موساد است. امروز شاهد یک «بعثت اجتماعی» هستیم؛ حماسه‌ای که در آن، مردم نه به عنوان تماشاچی، بلکه به عنوان «صاحبان اصلی میدان» حضور دارند.
میدانداری ملّت
دشمن در 9 اسفند با آغاز حملات و در ادامه با جنایت هولناک شهادت قائد عظیم‌الشان، امام شهید، جمعی از فرماندهان و مسئولان و پرپر کردن غنچه‌های مظلوم در دبستان «شجره طیبه» میناب، گمان می‌کرد با ایجاد «شوک و بهت»، پیوند میان حاکمیت و ملت را می‌گسلد. ترامپ فاسد و نتانیاهوی خون‌آشام تصور می‌کردند با حذف فیزیکی قله‌های اقتدار، بدنه جامعه دچار فروپاشی می‌شود؛ اما غافل از آنکه در مکتب تشیع، «خون» محرک تاریخ است و «شهادت»، سوختِ موتور پیشران انقلاب.
آنچه در این ۴۶ روز و شب بهت‌انگیز رخ داد، انتقال ثقل دفاع از خط مقدم نبرد به کف خیابان‌ها بود. حضور مستمر و شبانه‌روزی اقشار مختلف مردم، از جوانان دهه هشتادی و نودی تا پیرغلامان انقلاب، عملاً جبهه داخلی را به سدی نفوذناپذیر تبدیل کرده است. این حضور مداوم، پیام صریحی به بقایای عناصر شبه‌کودتای دی‌ماه و اربابان خارجی‌شان داشت: «میدان در دست حزب‌الله است.»
هندسه حضور؛ از بیعت با رهبری تا اقتدار ملی
شگفتانه اصلی این روزها، نه فقط موشک‌های نقطه‌زن و نه فقط تسلط بر آبراه‌های بین‌المللی، بلکه «اراده پولادین» مردمی است که زیر باران بمباران و تهدید، نه تنها خانه‌های خود را ترک نکردند، بلکه میادین اصلی شهر را به حسینیه و سنگر بدل ساختند.
غیرت دینی و ملی: حضور خودجوش مردم در چهلمین و ششمین شب متوالی، نشان‌دهنده لایه‌های عمیق غیرتی است که با ایمان گره خورده است. این مردم با گوشت و پوست خود درک کرده‌اند که هدف دشمن، نه هسته‌ای است و نه حقوق بشر؛ بلکه هدف، بلعیدن منابع و تجزیه خاک پاک ایران است.
مقاومت در متن زندگی: دشمن می‌خواست زندگی عادی را مختل کند تا مردم علیه نظام بشورند، اما امروز «مقاومت» به متن زندگی مردم بدل شده است. شعارهای برخاسته از عمق جان در حمایت از نیروهای مسلح و بیعت با رهبر شجاع و جدید انقلاب که در میان آتش و خون انتخاب شد، نشان داد که پیوند امام و امت، با هیچ بمب سنگرشکنی گسستنی نیست.
خیابان؛ جبهه‌ای که شکست نمی‌خورد
در منطق خط ولایت و رهبری، قدرت واقعی نه در انبارهای تسلیحاتی، که در «ایمان مردم» نهفته است. ۴۶ شب است که خواب بر چشم سران 
کاخ سفید حرام شده، چرا که آن‌ها با پدیده‌ای مواجه‌اند که در هیچ مانور نظامی پیش‌بینی نکرده بودند: «مردمی که از مرگ نمی‌ترسند.»
این حضور خیابانی، برآیند غیرتی است که اجازه نمی‌دهد متجاوز صهیونیست حتی در رؤیای خود، تسلط بر این خاک را مرور کند. حمایت قاطع امت از پاسخ‌های کوبنده سپاه و ارتش، در واقع سوخت اصلی موشک‌هایی است که قلب تل‌آویو را نشانه رفته‌اند.
سخن پایانی
چهل و شش شب گذشت و هر شب، شعله این غیرت برافروخته‌تر شد. دشمن بداند؛ این نه یک اعتراض است و نه یک تجمع گذرا؛ این «قیام لله» 
ملتی است که تصمیم گرفته است یک بار برای همیشه، ریشه استکبار را در منطقه بخشکاند. تا زمانی که این مردم در میدان حضور دارند و تا زمانی که فریاد مقاومت از نای این امت بلند است، هیچ قدرتی در جهان قادر نخواهد بود ایران اسلامی را به زانو درآورد. پیروزی نهائی، نه در اتاق‌های مذاکره، که در همین میادین شهر و به دست همین مردم غیور رقم خواهد خورد.

نصر من الله و فتح قریب