دریادلان نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، مظهر اقتدار، صلابت و مظلومیت این امت در پهنه آب‌های بین‌المللی هستند. ناوسوار سرافراز، شهید امیرمحمد اسدی، جوان ۲۲ ساله‌ اهل شهرستان میاندورود مازندران، یکی از همین قهرمانان راستین است. او که در میدان ورزش، قهرمان تکواندوی کشور بود و با شهادت بر ناو جماران، به برترین مدال قهرمانی دست یافت. او با اراده‌ای پولادین و به دنبال عشق به دریا و خدمت به میهن، رسته مکانیک نیروی دریایی را برگزید. امیرمحمد که از پرسنل ناو کمان بود و در مأموریتی خطیر به ناو استراتژیک «جماران» ملحق شد. او سرانجام در نهم اسفندماه ۱۴۰۴، در مسیر بازگشت از این مأموریت در اسکله چابهار، در پی حمله ناجوانمردانه موشکی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ناو جماران، در حالی که در رزمگاه خود برای حرکت ناو آماده می‌شد، هدف مستقیم قرار گرفت و به معراج ابدی شتافت. پرواز سرخ این جوان مازندرانی، تحقق عینی شهود غیبی و الهامی بود که پیش‌تر در سررسید شخصی‌اش با خودکار قرمز نگاشته بود؛ او در پاسخ به این سؤال که 10 سال دیگر خود را کجا می‌بینی، بی‌واهمه نوشته بود: «خواب دیدم در آسمان‌ها پرواز می‌کنم و بقیه روی زمین دارند برای من‌ گریه می‌کنند.» پیکر پاک امیرمحمد پس از روزها انتظار پرالتهاب، در حالی از آغوش دریا بازگشت که هنوز «دستکش کار» بر دست داشت؛ دستکشی که نماد روزی حلال، همت بالا و کار جهادی او بود. گرچه در برخی منابع به اشتباه از او در کنار دیگر شهدای نیروی دریایی به عنوان شهید ناو دنا یاد شد، اما او دلاورمرد ناو جماران بود که مزار مطهرش در گلزار شهدای سورک، سندی زنده بر مظلومیت و شجاعت فرزندان ایران اسلامی گردید.