نویسنده: فاطمه فرد
در فضاي ملتهب شهريور 1357 كه رژيم پهلوي براي آرام كردن آن و تحريف افكار عمومي، عده‌اي از بدنام‌هاي مشهور را به صورت فرمايشي دستگير و خبر آن را به صورت جنجالي در جامعه منتشر مي‌كرد، محمد حسين ميمندي‌نژاد نيز به دليل سابقه طولاني در توهين به دين اسلام و عالم روحانيت دستگير و زنداني شد.
پس از اين حكم و خبر زنداني شدن وي كه در صحت آن ترديد است، ميمندي‌نژاد نامه‌اي مي‌نويسد كه بخشي از آن در روزنامه كيهان مورخه 1357/7/12 ذكر مي‌شود و در آن خود را به عنوان مسلمان معرفي مي‌كند. البته همان‌طور كه در سطور پيشين بخش‌هايي از اين نامه ذكر شد، سراسر نامه پر است از برائت از اسلام و تحريف اسلام. پس از همه پيگيري‌ها، در دي ماه 1357 ساواك در سند ديگري مسير دادگاه ميمندي‌نژاد را چنين گزارش مي‌دهد:
« محترما به عرض مي‌رساند: دكتر محمدحسين ميمندي‌نژاد صاحب امتياز نشريه رنگين‌ كمان كه از بدو انتشار حملاتي را به مذهبيون از جمله خميني وارد مي‌ساخته در زمان صدارت آقاي مهندس شريف‌ امامي نيز مقاله‌اي عليه خميني و همچنين بعضي از مسائل مذهبي انتشار داده بود كه در همان زمان از طريق وزارت اطلاعات و جهانگردي از انتشار مجله قبل از توزيع جلوگيري و پرونده امر به دادگستري ارسال و بازپرس مربوط به صدور قرار به مبلغ 2,000,000 ريال وجه‌الضمان نامبرده را آزاد ساخت. پرونده امر به دادگاه عالي جنائي احاله و تحت بررسي است و به متهم پرونده ابلاغ شده كه وكيل جهت دفاع از خود معرفي و در صورت عدم معرفي وكيل تسخيري از طرف دادگاه انتخاب خواهد شد.
مشاراليه آماده دفاع از خود در دادگاه مي باشد ولي از جهت بازگو نمودن آن در دادگاه و احتمالا بهره‌برداري تبليغاتي از اظهاراتش تقاضا دارد با تيمسار سپهبد رياست ساواك قبل از تاريخ دادگاه ملاقاتي انجام دهد.
ضمنا نامبرده مورد لطف و محبت تيمسار ارتشبد فردوست و از زمان قائم‌مقامي معظم‌له در ساواك ماهيانه مبلغ 15000 ريال دريافت مي‌دارد.
در پرونده 54848 ميمندي‌نژاد بايگاني شود 57/10/5 زرگران
ترتيب ملاقات با دفتر داده شود 8/10
ميمندي‌نژاد كه قرار بود افكار خاص و به خصوص مخالف اسلام را به شيوه‌هاي گوناگون در جامعه رواج دهد، نه تنها در رنگين كمان كه در نشريات ديگر نيز به دستور ساواك قلم مي‌زد؛ از آن جمله است روزنامه كيهان.
وي كه به عنوان مفسر قرآن و ارائه دهنده اسلام حقيقي نيز روي معرفي خود حساب باز كرده است، در يكي از مقالات منحصر به فردش با عنوان « چگونه زن و شوهر مي‌توانند يكديگر را خوشبخت كنند» در معرفي زنان مي‌نويسد:
« زن اين معجون هزار رنگ... اين موجودي كه لحظه‌اي ثبات و قرار و آرامش ندارد، اين جنس لطيفي كه در منتهاي خشونت خواسته‌ها و اميال خود را عملي مي‌سازد...
اصلا خوشبخت شدن براي زن ساخته نشده و خوشبختي واژه‌اي است كه رسيدن به آن براي زن ميسر نيست، زيرا زن قانع نيست. هيچ چيز نمي‌تواند هوي و هوس او را خاموش كند.
ما فكر مي‌كنيم همسر خود را خوشبخت سازيم اما اين فكر عبث و بيجا است. زيرا بدبختي مانند خوره موجوديت زن را فرا گرفته و امكان خوشبخت ساختن زن از محالات به نظر مي‌آيد. »