از طرف دیگر مسئولان و مدیران موسسه فرانکلین به همراه خانواده، با پول و هزینه موسسه به خارج کشور رفته و مدتی هم اقامت می‌کنند. یکی از گزارش‌های ساواک درباره اعزام «نجف دریابندری» (از مسئولان موسسه فرانکلین) به همراه همسر و فرزندان به لندن و سپس سویس برای مدت یک‌سال است.
گزینش افراد غیرکارشناس و مدرک‌سازی برای آنها از جمله دیگر فسادهای اداری در موسسه فرانکلین بود که «بهمن فرسی» یکی از آن موارد بود. «بهمن فرسی» به عنوان رئیس قسمت هنری و تولید بنگاه فرانکلین، می‌بایست در یکی از رشته‌های هنری لیسانس می‌داشت اما وی دیپلم ادبی بود!
درذیل فرم استخدام ایشان آمده:
...با داشتن 6 سال سابقه کار در خارج از مؤسسه و درحدود 4 سال و 5 ماه هم خدمت در مؤسسه، می‌توان تحصیلات ایشان را معادل لیسانس ارزیابی نمود! حقوق ایشان 4983 تومان تعیین شده که از اول فروردین 48 قابل پرداخت است...
اما «بهمن فرسی» که علی رغم همه این پارتی بازی‌ها و حمایت‌ها کمترین استعدادی در زمینه کارهای هنری نداشت، پته اش روی آب افتاد و ناکارآمدی هنری وی در روزنامه 20 فروردین 1356 افشاء شد که «بهمن فرسی» علی‌رغم دریافت پنجاه و پنج میلیون ریال برای ویژه‌ برنامه نوروزی تلویزیون نتوانسته درحد 5 قسمت «کاف شو» برنامه ساده و سخیفی که مبلغ زیر500 هزار تومان هزینه شده بود، کیفیت و توجه تماشاگران را تأمین کند.
اما در مقابل برخی نویسندگان و مترجمان مستقل و کارآمد از موسسه اخراج می‌شوند که از آن جمله «احمد آرام» است.
نامه «علی‌اصغر مهاجر» رئیس مؤسسه انتشارات فرانکلین به «احمد آرام» چنین است:
... نظر به این‌که پروژه دایره المعارف از برنامه‌های این مؤسسه حذف گردیده، در کمال تأسف از تاریخ اول سپتامبر 1976 (برابر دهم شهریور ماه 2535) از همکاری ارزنده‌ای که با آن جناب داشته‌ایم محروم می‌شویم. امیدواریم در آینده فرصتی برای همکاری‌های فرهنگی فراهم آید...
اما «احمد آرام» در پاسخ می‌نویسد:
ریاست مؤسسه انتشارات فرانکلین
پاسخ نامه‌ای که بنا بر آن، عذر مرا از مؤسسه فرانکلین خواسته بودید، باید بگویم من پروژه نیستم که حذف شوم، بیرون کردن از مؤسسه هم شرایطی دارد که باید به آن عمل شود.
احمد آرام
این اتفاق درمورد «غلامعلی حداد عادل» نیز می‌افتد که زمان دانشجویی بدون اطلاع از ماهیت این موسسه به عنوان نویسنده و مترجم با موسسه فرانکلین همکاری می‌کرد. مدیران موسسه (از جمله کریم امامی) در پاسخ به تقاضای مرخصی وی، حکم اخراج یا به قول خودشان، انفصالش را امضاء کردند! بخشی از حکم یاد شده به شرح زیر بود:
... جناب آقای دریابندری! بنده به ناچار موافقم
جناب آقای صالح!
آقای حداد خیال دارند از خدمت مؤسسه خارج شوند. بنابراین لطفا ترتیب انفصال ایشان را معمول فرمایید.