چه کسي جز تو؟

راه ايمان و عفاف را چه کساني بايد هموار، آسفالت و مهيا کنند و چراغ راهنما و تابلوهاي علائم نصب کنند، تا مردم، بويژه ((نسل جوان)) از ((جاده حق)) منحرف نشوند؟

لغزندگي جاده پاکي را چه کسي بايد از بين ببرد؟ نسبت به پيچ­هاي خطرناک ((گذرگاه عمر))، چه کسي بايد هشدار و اخطار دهد؟ البته مسئولان وظايفي دارند، شما نيز به نوبه خود، تکليفي داريد. اگر از سلامت جاده و درستي مسير و هدف، اطلاع کافي نداريد، با چه اطميناني قدم در راه مي­گذاريد؟ شايد هر چه مي­رويد، از هدف دورتر مي­شويد! در ((راه زندگي))، تاکنون از چند نفر پرسيده­ايد ک: (( هدف کجاست؟))، ((راه)) کدام است؟ آيا درست مي­رويم يا خير؟

وقتي مي­بينيد کسي راهي را عوضي مي­رود، به او علامت و هشدار مي­دهيد.

نسبت به ((راه اشتباه)) در زندگي که عده­اي در آن پيش مي­روند، چند بار دلسوزانه و از روي تعهد و وجدان هشدار داده و يادآور شده­ايد؟

نظارت اجتماعي همه بر يکديگر و به عبارتي ((امر به معروف و نهي از منکر)) از همين مقوله است و نشانه ((زنده)) بودن يک فرد يا جامعه است.

آنکه مي­گويد ((به من چه))، مرده­اي زنده نماست.

  نویسنده : جواد محدثی:  روز جمعه ٢٦ فروردین ،۱۳۸٤