ورزش

زندگي مسابقه اي است همگاني ، هميشگي و سراسري . برنده اين مسابقه کيست و جايزه اش چيست؟

با ورزش بايد قله انسانيت را فتح کرد، اندام روح را زيبا ساخت ، به تربيت جان پرداخت و حريف نفس را خاک کرد ، بايد به باشگاه تقوا رفت و براي برداشتن « حرف حق » و تقويت ارداه ، تمرين خودسازي کرد تا مدال شرف گرفت.

در ميدان زندگي هم مي دوند ، ولي افرادي معدود به مفصد مي رسند. نبايد به«  نفس »  ببازيم که شرمندگي دارد. ونبايد هشدارهاي نجات غريق را ناديده بگيريم و در استخر دنيا غرق شويم يا امواج گناه ما را خفه کند.

زندگي بازي نيست ،  نوعي مسابقه در«  چگونه زيستن » است . مربي شما در اين راه کيست ؟ بايد از پاس فرصتها خوب استفاده کرد و در تيم خوبيها عضو شد و گل حقيقت را چيد.

تا داور « سوت مرگ »  را نکشيده ، شايد بتوانيم اخرين گل را بزنيم و با « امتياز»  از ميدان رقابت بيرون برويم. بازنده واقعي کسي است که« زندگي » را ببازد.