روزی حارث همدانی به حضور امام علی(ع) آمد. حضرت از علت آمدن او جویا شد. او گفت: عشق و علاقه به شما مرا به اینجا کشانیده است.
امام علی(ع) در تایید سخن او فرمود: به خدا همین‌طور است. هیچ انگیزه‌ای جز محبت ما تو را به اینجا نیاورده است. آنگاه علی(ع) به عنوان تشکر از اظهار علاقه این دوست صمیمی خویش به او فرمود: بدان که هیچ بنده‌ای از دوستان ما نمی‌میرد مگر اینکه در هنگام مردن، مرا آن‌طوری که دوست دارد می‌‌بیند و همچنین از دشمنان و مخالفین ما هم کسی نمی‌میرد تا اینکه در هنگام مرگ، در حالی که دلش نمی‌خواهد، مرا می‌بیند و شرمنده می‌شود. (1)
همچنین امام علی(ع) می‌فرماید: از غلو در محبت ما بپرهیزید و اعتقاد داشته باشید که ما مخلوق و پرورده خداییم و آنگاه از فضایل ما هرچه دوست دارید بگویید. (2)
ـــــــــــــــــــــــــــــ
1- اعلام‌الدین دیلمی، ص 448
2- بحارالانوار، ج 10، ص 92