پیامبر اکرم(ص) فرمود: «قبر هر روز با پنج جمله، ندا می‌دهد: من خانه تنهایی هستم، پس انیس و همرازی به سوی من بیاورید. من خانه تاریکی هستم، پس به سوی من چراغ همراه آورید. من خانه خاکی هستم پس فرش همراه داشته باشید، من خانه فقر و نداری هستم، پس [سرمایه و] گنج همراه بیاورید و من خانه مارها هستم پس پادزهر با خود حمل کنید؛ ‌اما همراز، تلاوت قرآن می‌باشد، اما چراغ[قبر] پس نماز شب است و اما فرش، پس عمل نیک و گنج[عالم قبر] کلمه توحید و گفتن لااله‌الاالله است و پادزهر آن، صدقه است. (1)
امام علی(ع) می‌فرماید: آماده (مردن شوید)، خدا شما را بیامرزد که در میان شما ندای رفتن(از این دنیا) سر داده می‌شود. وابستگی به زندگی دنیا را کم کنید و با زاد و توشه نیکو به سوی آخرت بازگردید که پیشاپیش شما گردنه‌ای سخت و دشوار و منزلگاه‌هایی ترسناک وجود دارد که باید در آنجاها فرود آیید و توقف کنید. آگاه باشید! که فاصله نگاه‌‌های مرگ بر شما کوتاه و گویا چنگال‌هایش را در جان شما فرو برده است. کارهای دشوار دنیا مرگ را از یادتان برده و بلاهای طاقت‌فرسا آن را از شما پنهان داشته است، پس پیوندهای خود را با دنیا قطع کنید و از پرهیزکاری(و تقوا) کمک بگیرید.(2)
ـــــــــــــــــــــــــــــ
1- مجموعه ورام، ص 200
2- نهج‌البلاغه، خطبه 204