یک بار شخصی به محضر علامه آمده بود، اما ایشان را نمی‌شناخت و به همین سبب سخنان ناپسندی گفـته بود. وقـتی فهمید شخصی که رو‌به‌روی وی نشسته، علامه طباطبائی است، اظهار شرمندگی و عذرخواهی کرد و به ایشان گفت: «من گمان نمی‌کردم که شما حضرت علامه طباطبائی باشید و از ظاهرتان این گونه تصور کردم که یک مرثیه‌خوان (امام حسین) هستید!»
علامه فرمود: «ای کاش بنده یک مرثیه‌خوان حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام بودم! همه سال‌هایی که سرگرم درس و بحث بوده‌ام، با یک مرثیه‌خوانی امام حسین برابری نمی‌کند!