امام صادق(ع) به همراه دو نفر از اصحاب قصد عبور از منطقه‌ای را داشتند که به پاسبان حکومتی برخورد کردند. مأمور حکومتی، با لحنی تند و گستاخانه به امام صادق(ع) گفت: هرگز نخواهم گذاشت که از اینجا عبور کنی! امام صادق(ع) با مدارا به او اصرار و خواهش کردند، ولی پاسبان به سختی جلوی حضرت را می‌گرفت. یکی از اصحاب به نام «مصادف» به امام گفت: این پاسبان شما را می‌آزارد و می‌ترسم شما را حبس کنند. اگر اجازه بدهید من و «مرازم» هر دو حاضریم او را مخفیانه بکشیم و جسدش را به رودخانه بیندازیم. امام صادق(ع) در پاسخ فرمودند: ای مصادف! خویشتن‌دار باش! امام صادق(ع) پیوسته با زبانی نرم از پاسبان تقاضای عبور می‌کردند. سرانجام پس از معطلی زیاد نزدیک صبح، پاسبان به امام صادق(ع) اجازه عبور داد. پس از عبور امام صادق(ع) فرمودند: ای مصادف! این بهتر است یا آنچه تو گفتی؟ چه بسا که آدمی از ذلت کوچکی بیرون می‌آید و به ذلت بزرگتری گرفتار می‌آید.(1)
___________________
1- روضه کافی، ص 49