در جنگ احد با این که پیامبر(ص) و مسلمین صدمات بسیار دیدند و شهدایی همچون حضرت حمزه دادند و سر تا پای پیامبر(ص) و امام علی(ع) مجروح شد، و آنان در شدیدترین وضعیت قرار گرفتند، در این بحران سخت یکی از مسلمانان به پیامبر عرض کرد: «چرا نفرین نمی‌کنی؟ بر دشمن نفرین کن» پیامبر(ص) در پاسخ او، دست به درگاه الهی بلند کرده و عرض کرد:‌ «اللهم اهد قومی فانهم لا یعلمون، خدایا قوم مرا به راه راست هدایت کن، چرا که آنان نادان هستند.»(1)
همچنین در روایتی نقل شده که روزی حضرت داود(ع) تنها از شهر به سوی کوه‌ها و بیابان‌ها خارج شد، خداوند به او وحی کرد:‌«چرا از خلق بریده‌ای و تنها سر به بیابان‌ها نهاده‌ای؟» داود(ع) عرض کرد: «اشتیاق و علاقه شدید به تو مرا به این کار واداشت، تا بیشتر با تو رابطه برقرار سازم.» خداوند به او وحی کرد:‌ «به سوی شهر و مردم بازگرد، که اگر در میان مردم با هدایت‌هایت، یک نفر منحرف را به سوی راه راست هدایت کنی، نام تو را در لوح محفوظ به عنوان «حمید» (پسندیده و ستوده) ثبت می‌کنم.»(2)
___________________
1- اعلام الوری، طبرسی، ص 92
2- بحار‌الانوار، ج 14، ص 40