به رسمیت شناختن تمامیت ارضی اسرائیل؛ طبق این بند سرزمین‌هایی که اسرائیل طی سال‌ها جنگ با فلسطینیان به دست آورده‌ بود از سوی مصر به رسمیت شناخته می‌شد.
استقرار نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد در منطقه مرزی سینا
جواز گذر کشتی‌های اسرائیل از آبراه سوئز؛ با اجرای این بند اسرائیل از حالت نیمه ‌محاصره‌ای که داشت بیرون می‌آمد.
شروع مذاکرات درباره خود مختاری فلسطینیان در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن به فاصله یک ماه پس از عقد قرارداد گرچه مذاکره‌ها به موقع آغاز شد، اما هیچگاه به انتها نرسید. در واقع این بند مبهم و ناکارآمد بود زیرا هیچ لزومی برای طرفین نمی‌آورد و تنها ایشان را به مذاکره فرامی‌خواند که در عمل نیز چنین شد و بی‌نتیجه ماند.
انتخابات برای تعیین دولتی خودمختار در نوار غزه و ساحل غربی رود اردن؛ سپس عقب نشینی ۵ ساله نظامی و غیر نظامی نیروهای اسرائیل.
گروهی برای رسیدگی به همه ادعاهای مالی دو طرف تشکیل شود؛ این اصل پس از گذشت یکی دو سال از عقد پیمان کمپ دیوید منجر به گسترش جاذبه رابطه اقتصادی اسرائیل با مصر شد و سرمایه‌گذاران اسرائیلی برای جذب سرمایه‌های مصر و کسب سود از نیروی کار و شرایط اقتصادی مصر راهی این سرزمین شدند.
به هرحال طبق این ۸ بند درعمل این منافع به طرفین رسید:
مصر: پس دادن صحرای سینا به مصر
اسرائیل: به رسمیت شناخته شدن کشور اسرائیل و تمامیت ارضی آن، رابطه اقتصادی او با مصر و راه یافتنش به آبراه سوئز
فلسطین: تشکیل دولت خودمختار و عقب‌نشینی اسرائیل
امضای پیمان کمپ دیوید در افکار عمومی جهانی باعث به وجود آمدن امید آشتی و صلح میان اعراب و اسرائیل و آغازی برای صلحی پایدار در منطقه خاورمیانه شد، از همین روی بنیاد نوبل در سال ۱۹۷۸.م جایزه صلح خود را به طور مشترک به انور سادات و مناخیم بگین اهدا کرد.
واکنش های بین المللی
سازمان ملل: مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه‌ای را به درخواست سازمان آزادی ‌بخش فلسطین به تصویب رساند که شامل محکومیت ضمنی توافقنامه صلح بود، زیرا بدون مشارکت سازمان ملل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین بوده و برخلاف منشور ملل متحد منعقد شده و حقوق انفکاک ناپذیر مردم فلسطین شامل حق بازگشت آوارگان فلسطینی، حق تعیین سرنوشت و حق حاکمیت ارضی را دربرنمیگیرد.
سازمان کنفرانس اسلامی: در واکنش به پیمان کمپ دیوید، سازمان کنفرانس اسلامی رأی به «تعلیق عضویت مصر» داد، اما در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۹۸۴.م، از «مصرِ اسلامی» بدون قراردادن هیج پیش‌شرطی، دعوت به ادامه عضویت کرد.
اتحادیه عرب: در واکنش به پیمان کمپ دیوید، اتحادیه عرب عضویت مصر را به حالت «تعلیق» درآورد و تمام کمک‌های اقتصادی به آن را قطع کرد. هم‌چنین مقر مرکزی اتحادیه عرب از قاهره به تونس منتقل شد. در سال ۱۹۸۹.م مصر مجدداً به اتحادیه عرب دعوت شد و مقر اتحادیه به قاهره بازگشت.
گزارش گلدستون
هیأت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره مناقشه غزه توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در جریان جنگ غزه تشکیل شد تا درباره تجاوزهای احتمالی اسرائیل از قوانین بین‌المللی علیه فلسطینیان تحقیق کند. دستور کار آن بعداً همه تجاوزات ارتکابی در غزه در جریان جنگ خصوصاً به شکل نظامی را شامل شد.
این ماموریت از ۳ آوریل 2009.م آغاز شد و ریچارد گلدستون از آفریقای جنوبی به مسئولیت آن گماشته شد. سایر اعضای این گروه حقیقت‌یاب را «کریستین چیکنین»، استاد حقوق بشر دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه لندن، «جمیل گیلانی»، وکیل دعاوی پاکستانی و عضو سابق بررسی وضع حقوق بشر در دارفور سودان و سرهنگ ایرلندی «دزموند ترورز» عضو هیأت امنای مؤسسه تحقیقات جنایی بین‌المللی تشکیل می‌دادند.
 این هیأت نتیجه تحقیقات خود را در گزارشی 100000 صفحه‌ای که ۱۲۰۰ عکس و ۱۸۸ مصاحبه را در برمی‌گیرد، منتشر کرد.
اعضای این هیأت، شورای امنیت سازمان ملل متحد را ترغیب می‌کنند که در صورتی که یکی از دو طرف از تحقیق درباره اتهامات و محاکمه مظنونان شانه خالی کند، مسأله را به دیوان بین‌المللی کیفری در لاهه ارجاع کند.
دولت آمریکا پس از مشاهده نسخه‌ای از این گزارش که در تاریخ ۱۵ سپتامبر، زودتر از موعد، انتشار یافته بود گفته بود که آن را به دقت بررسی خواهد کرد ولی در مورد صلاحیت و اختیارات تهیه کنندگان گزارش که قبل از پیوستن آمریکا به شورای حقوق بشر انتخاب شده بودند ابراز نگرانی جدی کرده بود.
دزموند تراورز، یکی از اعضای کمیته ۴ نفره هیأت حقیقت‌یاب عنوان کرد که موشکهای قسام که اسرائیل ادعا می‌کند از نوار غزه شلیک شده، تنها بهانه‌ای برای حمله به این منطقه بوده‌است. وی اظهار کرد: حماس تنها دو موشک به سوی شهرکهای یهودی نشین شلیک کرده است.
وی برای اثبات این مطلب به گزارشهای منتشر شده از سوی منابع اسرائیلی اشاره می‌کند که در آنها تنها شلیک دو موشک از سوی گردانهای قسام در فاصله زمانی یک‌ماهه پیش از آغاز حمله نظامی، مورد تایید قرار گرفته‌است.
بر طبق این گزارش ارتش اسرائیل با استفاده از نیروی نامتناسب و به صورت عمد به غیرنظامیان فلسطینی آسیب رساند؛ اسرائیل خواستار بازپسگیری فوری این گزارش شد. بر طبق این گزارش ۱۴۰۰ فلسطینی و ۱۳ اسرائیلی در این درگیری کشته شدند. کمیته حقیقت یاب به اسرائیل و حماس شش ماه مهلت داد تا درباره ارتکاب جنایات جنگی که در گزارش گلدستون به آن اشاره شده‌است تحقیق داخلی کنند.
بعد از انتشار نتایج تحقیقات کمیته حقیقت‌یاب؛ بنیامین نتانیاهو در جلسه‌ای که در ۱۲ اکتبر در کنیست اسرائیل دایر بود، در بین سخنرانی خود اطمینان داد که اجازه ندهد هیچ یک از سربازان و افسران اسرائیلی درپی این گزارش محاکمه شوند. وی درحالی‌که چهره‌ای افروخته به خود گرفته بود اظهار داشت: «ما به ایهود باراک، تزیپی لیونی و ایهود اولمرت که پسرانمان را به جنگ فرستادند اجازه نخواهیم داد که موفق شوند آنها را در دادگاه‌های بین‌المللی محاکمه کنند.»