روزی من در نوفل لوشاتو به علت ارزانی در حدود 2کیلو پرتقال‏‎ ‎‏خریدم. فکر کردم که هوا خنک است و برای سه الی چهار روز پرتقال‏‎ ‎‏خواهیم داشت. امام با دیدن پرتقال‌ها فرمودند: این همه پرتقال برای چیست؟‏‎ ‎‏من هم برای اینکه کار خودم را توجیه کرده باشم، عرض کردم پرتقال ارزان‏‎ ‎‏بود، برای چند روز اینقدر خریدم، ایشان فرمودند: شما مرتکب دو گناه شدید؛ یک گناه اینکه ما نیاز به این همه پرتقال نداشتیم و دیگر اینکه شاید‏‎ ‎‏امروز در نوفل لوشاتو کسانی باشند که تا به حال به علت گران بودن پرتقال،‏‎ ‎‏نتوانسته‌اند آن را تهیه کنند و شاید با ارزان شدن آن، می‌توانستند مقداری از‏‎ ‎‏آن را تهیه کنند، در حالی که این مقدار پرتقال را برای سه یا چهار روز آن هم‏‎ ‎‏به جهت ارزان بودن آن خریده اید. ببرید مقداری از آن را پس بدهید. گفتم:‏‎ ‎‏پس دادن آنها ممکن نیست. ایشان فرمودند: باید راهی پیدا کرد. عرض کردم‏‎ ‎‏چه کار می‌توانیم بکنیم؟ ایشان فرمودند: پرتقال‌ها را پوست بکنید و به افرادی‏‎ ‎‏بدهید که تا حالا پرتقال نخورده‌اند. شاید از این طریق خداوند از سرگناه شما‏‎ ‎‏بگذرد.‏
‏‏(کتاب آینه حسن ، خانم مرضیه حدیده چی (دباغ)، صص 84 و 85)