حسینیۀ جماران، با اینکه به شخص ایشان زیاد ارتباط نداشت و هر نوع‏‎ ‎‏تغییر در آن در نهایت به نام امام حسین(ع) تمام می‌شد ولی امام نگذاشتند که‏‎ ‎‏تغییری به منظور تجمل و زیبایی در آنجا ایجاد شود. حتی آقای امام جمارانی‏‎ ‎‏خواست آنجا را سفیدکاری کند، امام فرمودند: اگر می‌خواهید من اینجا‏‎ ‎‏بمانم، تزئینات نکنید. یک وقت امام متوجه شدند که می‌خواهند کاشی‌کاری‏‎ ‎‏کنند، عصبانی شدند، فرمودند: من از اینجا می‌روم. به خاطراین موضوع‏‎‏، حسینیه تا به آخر، به همین صورت باقی ماند.‏
 یادم است که در مراسم چهلم رحلت امام دو کشیش فرانسوی به  ‎‏جماران آمدند. وقتی حسینیۀ سادۀ جماران یعنی محل دیدارهای امام را دیدند،‏‎ ‎‏خیلی شگفت زده شدند. به من گفتند: بگذارید اینجا به همین سادگی بماند، تا‏‎ ‎‏دنیا بداند که یک انسان روحانی با این مقام، کجا زندگی می‌کرده و جای‏‎ ‎‏پذیرایی از میهمانانش کجا بوده است.‏
‏‏ (کتاب آینه حسن، آیت‌الله محمدرضا توسلی، صفحه 71)