(بدان ای سالک راه خدا!) در روایتی از پیامبر اکرم(ص) راجع به بدترین مردم آمده است: شرورترین مردم کسی است که دینش را به دنیایش بفروشد. مثلا فرض کنید که فردی در امور کسبی‌اش از دین، مایه بگذارد و یا خود را دارای خصلتی دینی وانمود کند که در حقیقت ندارد. اما شرتر و بدبخت‌تر از او کسی است که آخرتش را برای دنیای دیگری بفروشد، یعنی بی‌دینی کند تا دیگری به ریاست باطل برسد. منشأ این بدبختی، همان «عاجز‌الرای» بودن به معنی تقلید کورکورانه است. کسی «عاجز‌الرای» است که نمی‌تواند تشخیص بدهد که بر مدار حق بودن به شعار و پرچم نیست، بلکه به عمل و روش است. چنین افرادی تا ببینند شعار «الرضا من‌ آل‌محمد» سر داده شده، دور آن جمع می‌شوند، و پایه‌های حکومت عباسیان را محکم می‌کنند. پس ممکن است که انسان یک عمر زیر علم امام حسین(ع) سینه بزند، اما درحقیقت سینه‌زدنش برای یزید باشد، و خودش هم نفهمد!(1)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- رسائل بندگی (حب به دنیا). آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)، ص 331