در هوای گرم پنجاه درجه بالای صفر نجف و روزهای بلند تابستان که مردم تقریبا هفده الی هجده ساعت روزه بودند، امام، نماز جماعت ظهر و عصر را در مدرسه آیت‌الله بروجردی همراه با نوافل و تعقیبات ظهر و عصر به جای می‌آورند که برای جوانان هم سخت بود. نماز مغرب و عشا را هم با نوافل آن انجام می‌داد. سپس با یک عدد تخم‌مرغ و دو استکان چای یا بعضی روزها با نیمی از کتلت و مقداری نان افطار می‌کرد.(1)
در سال‌های آخر عمر شریفش به دلیل بیماری و کهولت سن و مصرف دارو برنامه روزه ایشان تغییر یافت اما نوافل و مستحاب و تعقیبات را بیشتر ادامه می‌دادند.
پابه‌پای آفتاب ج6 ص151؛ ج2ص329