شهید رضا هلیسائی، برادر شهیدان صادق و روزبه هلیسائی ششم دی‌ سال ۱۳۳۴ دیده به جهان گشود و در هفتم اسفند سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای پنج به شهادت رسید.

 فرازی از وصیت‌ نامه شهید رضا هلیسائی: «ای پدر و مادر عزیزم! که با هر آنچه در توان داشتید مرا پرورش دادید و بر اساس اخلاص، (وجودم را) بنیاد نهادید و تا این مرحله با زحمت، مرا بزرگ کردید و تقدیم درگاه الهی نمودید. بدانید که همانا همه‌ مردم، امانت‌هایی هستند که می‌بایست به خالق خود بازگردند. امیدوارم که اکنون با خون خود، زحمات بی‌دریغ شما را جبران نموده باشم‌ و پیوسته از شما می‌خواهم که مرا ببخشید که فرزند خوبی برایتان نبودم؛ و لیکن مرا دعا کنید و (برایم) قرآن بخوانید که بسیار محتاجم. و خواهشم این است که در کارهایتان، رهبری امام را در نظر بگیرید که صلاح شما در آن است، زیرا او به سوی درگاه الهی می‌باشد.و با همسرم سخنی بگویم: که به‌حق، او بسیار شایسته و مادری مهربان برای فرزندانم است و در زندگی مشترک، بسیار مرا سعادتمند نمود و با وجود کمبودهای مالی، زندگی را به‌خوبی اداره کرد. به مدد دست توانای خداوند که در تمامی مراحل زندگی مشترکمان، یاری‌رسان ما بود و من از او بسیار راضی هستم. امیدوارم که خداوند پاداش نیکی‌هایش را بدهد، زیرا که من اندکی هم نتوانسته‌ام آن‌ها را جبران نمایم. خواهشم از او این است که فرزندانم را در راه اسلام بزرگ نماید و تمام علوم دینی را حتماً فراگیرند و در کنار آن، سایر علوم را (بیاموزند)؛ باشد که آن‌ها برای جامعه و اسلام عزیز مفید باشند و موجب رضایت حق تعالی و شادی روح من گردند.»