شهید علیرضا پرکاس، یکی از شهدای مرزبانی است، کسی که به دور از هیاهوهای این دنیای پر زر و زور، پا در میدان مبارزه با ‌اشرار می‌گذارد و در نقطه صفر مرزی حافظ شرافت و اقتدار میهن می‌شود و در این راه جان شیرین را تقدیم حضرت حق می‌کند. و حال، حاج میرحسین حاج غلامعلی، پدر دلسوخته او از فرزندش می‌گوید.
پدر شهید در مصاحبه با کیهان گفته بود: خیلی با ایمان بود، نماز و روزه‌اش‌ ترک نمی‌شد، با همه مردم خوش‌رفتار بود و در کل به چیزی که به خدا و قرآن می‌گفت عمل می‌کرد. خیلی دوست داشت وارد نظام شود و به کشورش خدمت کند، شهدا را خیلی دوست داشت و در یادواره‌های شهدا فعالیت زیادی داشت. ولایتی بود و عاشق مقام معظم رهبری، گوش به فرمان ایشان بود و در نهایت هم فدای رهبری و کشورش شد... سال 63 وارد نیروی انتظامی ‌شد، بعدها هم فرمانده پاسگاه جکیگور شد. با اینکه فرمانده بود؛ اما با زیردستانش مهربان بود و هوای آنها را داشت، همه همکارانش از رفتار خوب و جوانمردانه او می‌گویند، از خاطرات خوبی که با او داشتند، آنها از شهادت پسرم خیلی ناراحت شدند، حتی بیشتر از من که پدرش بودم. می‌دیدم که موقع شهادت او چقدر‌گریه و بی‌تابی می‌کنند. از دست دادن چنین فرمانده‌ای برای آنها خیلی سخت بود، هر کاری می‌کنم که سوز این داغ از دلم کم شود، نمی‌شود. جای او در زندگی ما خیلی خالی است، با این حال خدا را شاکرم که چنین فرزندی به من داد، او امانت خدا در دست ما بود و من هم او را به خدا تحویل دادم و امیدوارم مورد قبول حق واقع شود. از زمانی که پسرم شهید شد هر سال برای او مراسم سالگرد برگزار می‌کنم، انگار که او تازه به شهادت رسیده است، علیرضای من شهید راه دفاع از وطن بود، او خودش را برای مردم و سربلندی میهنش فدا کرد، من هم وظیفه خودم می‌دانم که برای نگه داشتن یاد و خاطرش هر ساله مراسم بگیرم و همه را به مراسمش دعوت کنم و از آنها پذیرایی کنم.»
این پدر شهید یادآور شد: «اشرار و گروهک‌های ‌تروریستی امنیت مردم را از بین می‌برند و کاری جز خرابکاری انجام نمی‌دهند. آنها بهترین جوانان این کشور را به شهادت می‌رسانند که پسر بنده نمونه‌ای از این جوانان برومند است.»