با تداوم جنگ و ناکامی روایت‌های اولیه، ادعای تازه‌ای در فضای مجازی مطرح شده که شهرهای موشکی ایران را عامل خشکسالی معرفی می‌کند؛ روایتی که برخلاف شواهد علمی است.
به گزارش خبرگزاری فارس، بیش از20 روز از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران می‌گذرد. در این مدت، همزمان با ادامه حملات، روایت‌های تازه‌ای در فضای مجازی شکل گرفته است. یکی از این روایت‌ها، ادعای ارتباط مستقیم بین «شهرهای موشکی زیرزمینی» ایران و بحران خشکسالی در کشور است.
این ادعا را برخی کاربران در شبکه اجتماعی ایکس مطرح کردند. شریفی‌زارچی، استاد پیشین دانشگاه شریف، به‌طور مستقیم و کاوه مدنی، معاون اسبق سازمان محیط‌زیست، به‌طور غیرمستقیم به این موضوع واکنش نشان دادند.
زمینه‌ساز این بحث، گزارشی از سوی یک خبرنگار استرالیایی بود که در متنی بلند از «متروی موشکی» ایران نوشت. سازه‌ای که به گفته او، علی‌رغم سه هفته بمباران با بمب‌های سنگرشکن، همچنان فعال است و تخریب نشده.
تغییرات اقلیمی؛ تصویری جهانی، نه یک استثنای ایرانی
اما آیا واقعاً سازه‌های دفاعی عامل خشکسالی هستند؟ داده‌های علمی تصویر دیگری نشان می‌دهند.
جهان در دهه‌های اخیر با افزایش بی‌سابقه دمای کره زمین روبه‌رو بوده است. بر اساس گزارش سازمان هواشناسی جهانی در سال ۲۰۲۵، بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ گرم‌ترین سال‌های زمین در تاریخ ثبت‌شده هستند. دمای سال ۲۰۲۵ به تنهائی ۱.۴۳ درجه سانتی‌گراد بالاتر از میانگین دوره ۱۸۵۰ تا ۱۹۰۰ میلادی بوده است.
 علت اصلی این گرمایش، استفاده مفرط از سوخت‌های فسیلی است؛ با چین و آمریکا در صدر فهرست تولیدکنندگان گازهای گلخانه‌ای.
نتیجه این پدیده، فقط به ایران محدود نمی‌شود
بستر بسیاری از رودخانه‌های آمریکا و اروپا کاهش یافته یا خشک شده‌اند.
در ایالت کالیفرنیا، چندین رودخانه به طور کامل از جریان افتاده. در کشورهای همسایه نیز اوضاع به همین منوال است. گزارش اخیر دانشگاه سازمان ملل از مشکلات آبی در بسیاری از کشورها پرده برداشته. کشورهایی که شهرهای موشکی نیز ندارند.
در ایران، اما عوامل محلی نیز به بحران دامن زده‌اند: الگوی کشت نامناسب، حفر چاه‌های غیرمجاز، اسراف منابع آبی و ضعف در آبخیزداری.
تغییر تاکتیک؛ از پیش‌بینی سقوط تا نگرانی از آب!
در روزهای پیش از جنگ، تیم‌های رسانه‌ای ضدایرانی در فضای مجازی و تلویزیون‌هایشان مدعی بودند که ایران ظرف ۴۸ ساعت سقوط خواهد کرد. اما پس از گذشت بیش از سه هفته و تداوم مقاومت، رویکرد آن‌ها تغییر کرده است.
برایان هوک، نماینده آمریکا در امور ایران در دورۀ‌ اول ترامپ، پیشتر دستاوردهای موشکی ایران را «فتوشاپ» خوانده بود. حالا همین توانمندی به یکی از محورهای اصلی نگرانی طرف‌های مقابل تبدیل شده است.
تا همین هفتۀ پیش، همان‌ها که بمباران اماکن ورزشی و تاریخی ایران را با عبارت «زیرساخت ما جان جوانان است» توجیه می‌کردند و می‌گفتند «بعداً دوباره می‌سازیم»، حالا ناگهان نگران «آب و خاک ایران» شده‌اند.
اما آنچه این تغییر تاکتیک را معنادار می‌کند، نه نگرانی از محیط‌زیست ایران، که واقعیتی ساده است: ایران توانسته از خود دفاع کند و ضربات مؤثری به دشمن وارد کند؛ چیزی که معادلات اولیه را بر هم زده است.