شهید دکتر علی لاریجانی‌، علاوه ‌بر دوازده سال ریاست مجلس شورای اسلامی، سابقه وزارت ارشاد‌، ریاست صداوسیما و مدیریت شورای عالی امنیت ملی را نیز در کارنامه داشت و با کوله باری از تجربه و دانش، در ماه‌های پایانی عمر بار دیگر بر کرسی دبیری شورای عالی امنیت ملی تکیه زد. لاریجانی سرانجام پس از یک عمر مجاهدت در راه آرمان‌های نظام اسلامی 
26 اسفند 1404 در جریان جنگ رمضان توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی ترور شد. به شهادت رساندن سردار عرصه سیاست و فلسفه، نه یک ترور ساده، که هجمه به «عقلانیت انقلابی» بود؛ عقلانیتی که در وجود این شهید والامقام، پیوندی ناگسستنی میان دیپلماسی عزتمندانه و مقاومت مقتدرانه ایجاد کرده بود. دکتر لاریجانی در حالی به فیض شهادت نائل آمد که زیست مؤمنانه‌اش سندی بر بطلان دوقطبی‌سازی‌های کاذب بود. او که سال‌ها در حساس‌ترین سنگرهای نظام، پاسدار منافع ملی بود، همان شخصی است که سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی او را «پشتیبان فکری و عملی سپاه قدس» و «حامی همیشگی نهضت‌های اسلامی» می‌نامید. شهید لاریجانی در مسیر «تحصیل منافع ایران اسلامی» و تحت فرمان ولایت، جان خویش را فدا کرد.  میراث حقیقی او نه صرفاً پشت میز مذاکره نشستن، که «عقلانیت اصیل انقلابی» بود؛ عقلانیتی که یک روز در حمایت از موشک‌های سپاه تجلی می‌یافت و روزی دیگر در دیپلماسی هوشمندانه. شهید لاریجانی همچنان که اهل گفت‌وگو بود، مرد میدانِ جهاد و شهادت نیز بود. راه او، راه دفاع از آرمان‌های اسلام و ایران تا آخرین قطره خون است، نه مذاکره و سازش به هر قیمت.