خبرِ ، اسلام ستیزان ضد بشر و جنایتکار و ....
۱۴۰۵/۰۷/۱۰
فارن افرز:
نشریه تحلیلی فارن افرز در گزارشی می‌نویسد: تهران ظاهراً قصد ندارد منتظر حمله بعدی بماند. هدف نهائی نیز الزاماً شکست نظامی آمریکا نیست؛ بلکه بالا بردن
تدریجی هزینه حضور آمریکا در خاورمیانه است؛ تا جایی که واشنگتن به این نتیجه برسد ماندن در منطقه ارزش این هزینه را ندارد.
به گزارش کیهان، رسانه تحلیلی فارن افرز در مطلبی با عنوان «استراتژی تهران برای بیرون راندن آمریکا از خاورمیانه» به وضعیت جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران و شرایط خوب ایران می‌پردازد. در ادامه به بخش‌های از خبر این رسانه تحلیلی می‌پردازیم.
به نظر می‌رسد این روزها، روزهای خوبی برای جمهوری اسلامی ایران باشد. پس از سال‌ها انزوای دیپلماتیک، خفه‌شدن اقتصادی و مورد حمله نظامی قرار گرفتن، رژیم ایران با سناریوی کابوس‌وار خود یک جنگ تمام‌عیار با اسرائیل و واشینگتن روبه‌رو شد و زنده ماند. ایالات متحده در ۲۸ فوریه بمباران ایران را با هدف نابودی برنامه هسته‌ای این کشور، برنامه موشکی آن و حتی دولت آن آغاز کرد، اما در هر یک از این اهداف به‌طرز چشمگیری شکست خورد.
در واقع، تهران ممکن است اکنون از زمانی که جنگ آغاز شد، قوی‌تر باشد. این کشور با موفقیت تنگه هرمز را تصرف و آن را بست و قیمت انرژی را به آسمان فرستاد. نیروهای مسلح آن ثابت کرده‌اند که قادر به ادامه آسیب رساندن به پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند، علی‌رغم بمباران شدید. حمایت آمریکا از جنگ، که همیشه ضعیف بود، کاهش یافته و خشم بین‌المللی از واشنگتن افزایش یافته است. جای تعجب نیست که بسیاری از تحلیلگران فکر می‌کنند تهران در سال آینده همین مسیر را ادامه
خواهد داد.
مقامات ایرانی بدون شک به اینکه کشورشان چگونه در برابر اسرائیل و ایالات متحده عمل کرده، افتخار می‌کنند. آنها علناً به موفقیت خود بالیده‌اند و حتی پیروزی اعلام کرده‌اند. اما در گفت‌وگوهای خصوصی، نخبگان رژیم کاملاً مضطرب باقی مانده‌اند. آنها می‌دانند که ایالات متحده ابزارها و تاکتیک‌های زیادی دارد که می‌تواند برای افزایش فشار بر ایران استفاده کند، و نگرانند عواملی که به نظر می‌رسد واشنگتن را عقب نگه می‌دارد، یعنی ذخایر رو به کاهش مهمات، افکار عمومی داخلی و مخالفت بین‌المللی این موضوع را برای مقامات آمریکایی بی‌اهمیت کند.
مقامات ایرانی نه از آمریکا می‌ترسند نه باج می‌دهند
برای ایالات متحده، این ممکن است خبر خوبی به نظر برسد. اگر تهران هنوز از واشنگتن می‌ترسد، شاید دولت آمریکا بتواند رهبران ایران را تحت فشار قرار دهد تا امتیازاتی بدهند. اما این برداشت نادرستی از حال‌وهوای پایتخت ایران است. نخبگان این کشور توسط جنگی که دوستان و اعضای خانواده‌شان را کشت، سخت‌تر شده‌اند. آنها ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ را همان‌طور می‌بینند که اسرائیلی‌ها حمله
۷ اکتبر ۲۰۲۳ حماس را می‌بینند. لحظه‌ای که دشمنشان ثابت کرد حاضر است آنها را قتل‌عام کند، و بنابراین به‌عنوان مدرکی که باید برای همیشه شکست بخورد. آنها هرگز ایمان زیادی به مذاکره‌کنندگان آمریکایی نداشتند؛ اکنون عملاً هیچ ایمانی
ندارند.
تشدید تنش مستمر
و تصرف زمینی پایگاه‌های آمریکا
بنابراین، ایران استراتژی‌ای را در قبال ایالات متحده اتخاذ می‌کند که با تشدید و تهاجم مستمر تعریف می‌شود. این بدان معناست که نه مسیر فعلی را ادامه خواهد داد و نه با واشینگتن سازش خواهد کرد. در عوض، شروع به انجام کارهای بیشتری برای آسیب رساندن به اقتصادهای شرکای منطقه‌ای ایالات متحده و از بین بردن بازارهای جهانی انرژی، و همچنین گسترش حملات خود به زیرساخت‌های نظامی آمریکا خواهد کرد. ممکن است تلاش کند مقامات آمریکایی و اسرائیلی را ترور کند. حتی ممکن است حملات زمینی علیه همسایگان خود انجام دهد، از جمله با تلاش برای تصرف پایگاه‌های آمریکایی مستقر در کشورهای عربی خلیج‌فارس.
ایران فکر نمی‌کند بتواند با حضور آمریکا در خاورمیانه کنار بیاید، بنابراین حاضر است تمام توان خود را برای بیرون راندن ایالات متحده به کار گیرد. به عبارت دیگر، هدف پایدار ایران این خواهد بود که ماندن در منطقه را چنان دردناک کند که واشنگتن چاره‌ای جز عقب‌نشینی بیشتر نیروهایش، پذیرش کنترل تهران بر تنگه هرمز و به رسمیت شناختن جمهوری اسلامی به‌عنوان یک قدرت پایدار نداشته باشد.
آمریکا دیگر در ایران
خریدار ندارد
در گذشته، برخی رهبران ایرانی فکر می‌کردند ممکن است بتوانند همزیستی مسالمت‌آمیزی با ایالات متحده در قالب مذاکره داشته باشند. اما اکنون، تقریباً هیچ‌کس در رژیم چنین فکری نمی‌کند. در عوض، تهران به این نتیجه رسیده است که ایالات متحده هرگز شریک با حسن نیت نخواهد بود. سابقه واشنگتن با خیانت تعریف می‌شود. این کشور پس از فقط گذشت سه سال از توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ خارج شد. هنگامی که در ژوئن ۲۰۲۵ و فوریه ۲۰۲۶ به ایران حمله کرد، دو طرف در میانه مذاکرات بودند. و از دید تهران، ایالات متحده مسئول فروپاشی آخرین تلاش صلح آنها یعنی «یادداشت تفاهم» که دو کشور در ژوئن امضا کردند
است.
رژیم ایران همچنین نگران است که موقعیت مطلوبش برای همیشه دوام نیاورد. با زمان کافی، اقتصاد جهانی می‌تواند مسیرهای صادراتی جایگزینی از آن‌هایی که در خلیج‌فارس هستند پیدا کند، و بستن تنگه را بی‌اثر کند. واشنگتن، در همین حال، می‌تواند دست بالاتری پیدا کند. رهبران ایرانی فکر می‌کنند ترامپ برای حالا محدود است زیرا می‌خواهد جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای پیش‌رو پیروز شوند، و گسترش جنگ با ایران بسیار نامحبوب بوده است. اما پس از گذشت آن انتخابات، رئیس‌جمهور مجبور نخواهد بود نگران اعداد محبوبیت خود باشد.
تهران می‌تواند تا پیروزی یک دموکرات در ۲۰۲۸ صبر کند، اما فکر نمی‌کند این نتیجه هم کمک زیادی به آن کند. رئیس‌جمهور جو بایدن وعده بازگشت به توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ را در زمان مبارزات انتخاباتی داد، اما پس از رسیدن به قدرت، تلاش ناموفقی برای استفاده از تحریم‌های «فشار حداکثری» دوره اول ترامپ برای گرفتن امتیاز کرد. دولت بعدی ممکن است به‌طور مشابه احساس کند که در درگیری با ایران قفل شده است و بنابراین ادامه دهد. در واقع، یک رئیس‌جمهور معتدل‌تر می‌تواند حتی خطرناک‌تر برای جمهوری اسلامی باشد با ترمیم روابط بین‌المللی واشینگتن و جلب کمک بیشتر شرکای آسیایی، اروپایی و خاورمیانه‌ای در کمپین خود علیه ایران.
ایران رفتار خود را
مطابق انتخابات میان‌دوره
تنظیم نمی‌کند
بنابراین رژیم بعید است که بی‌حرکت بماند. در عوض، اکنون شروع به افزایش فشار بر واشینگتن خواهد کرد. این کار را می‌تواند از طریق مکانیسم‌های مختلفی انجام دهد. دولت ممکن است برای مثال، با خفه کردن کامل صادرات گاز و نفت از خلیج‌فارس شروع کند. تهران قبلاً بیشتر این تجارت را با بستن تنگه هرمز قطع کرده است، اما برخی کشورهای خلیج‌فارس هنوز می‌توانند مستقیماً به اقیانوس هند دسترسی داشته باشند یا از دریای سرخ عبور
کنند.
برای خفه کردن این کشورها، ایران می‌تواند مستقیماً به تأسیسات تولید نفت و بندرهای آنها حمله کند. همچنین می‌تواند با متحدان حوثی خود در یمن هماهنگ کند تا دریای سرخ را با تهدید بمباران کشتی‌هایی که از آن عبور می‌کنند، ببندند، همان‌طور که این گروه در بیشتر جنگ اسرائیل در غزه انجام داد. حوثی‌ها با تصرف قلمرو بیشتر از نیروهای تحت حمایت عربستان در یمن، خود را در موقعیت قوی برای بستن مجدد آن آبراه قرار داده‌اند. در پاسخ، ریاض به‌طور موقت خط لوله‌ای که برای انتقال نفت از خلیج‌فارس به دریای سرخ استفاده می‌کرد را بست.
قطع ارتباطات جهان
گزینه روی میز ایران
ایران ممکن است تصمیم بگیرد که می‌تواند با انجام همان کاری که آن دو کشور قبلاً با آن انجام داده‌اند، بازدارندگی ایجاد کند. اما اگر نه، مقامات ایرانی در معرفی تاکتیک‌های جدید تردید نخواهند کرد. آنها می‌توانند برای مثال، ارتباطات جهانی را مختل کنند. علاوه بر نفت، تنگه هرمز زیرساخت‌های ارتباطی حیاتی، از جمله کابل‌های اینترنتی زیردریایی که اروپا را به جنوب آسیا متصل می‌کند، حمل می‌کند، که تهران می‌تواند با استقرار غواصان رزمی، وسایل نقلیه زیرآبی بدون سرنشین، یا شناورهای سطحی که لنگرهای خود را روی بستر دریا می‌کشند، قطع کند.
به‌طور چشمگیرتر، ایران ممکن است تلاش کند زمین‌های مجاور را تصرف کند. تحلیلگران ایرانی خاطرنشان کرده‌اند که اسرائیل پس از ۷ اکتبر در نوار غزه، لبنان و سوریه قلمرو تصرف کرد و استدلال کرد که انجام این کار برای امنیتش ضروری است. آنها می‌گویند ایران نیز باید تلاش کند مناطق امنیتی ایجاد کند. تهران به‌ویژه اگر معتقد باشد حمله زمینی آمریکا قریب‌الوقوع است، احتمالاً اقدام خواهد کرد. پس از اینکه مقامات آمریکایی امکان تهاجم به ایران و اشغال جزیره خارگ، پایانه اصلی صادرات نفت ایران را مطرح کردند، برخی تحلیلگران ایرانی و اعضای پارلمان پیشنهاد تهاجم به بحرین و کویت و تصرف پایگاه‌های آمریکایی مجاور را دادند. تهران می‌تواند چنین اقداماتی را نه به‌عنوان گسترش سرزمینی، بلکه به‌عنوان اقدامات دفاعی انجام دهد.
اشتها برای نابودی آمریکا
در منطقه خاورمیانه
جمهوری اسلامی ایران درباره آنچه می‌خواهد یعنی «حذف تمام نیروهای آمریکایی از منطقه» شفاف است، و آماده است به‌طور نامحدود در حالت جنگ باقی بماند تا آن را
به دست آورد.
حتی می‌تواند یک حمله بزرگ را بدون اینکه ابتدا مورد حمله قرار بگیرد آغاز کند. برای انجام این کار، ایران و شرکای آن ممکن است تصمیم بگیرند یک تهاجم زمینی هماهنگ و همزمان بسیار علیه شرکای منطقه‌ای و پایگاه‌های مختلف ایالات متحده انجام دهند و آن را با یک کمپین بمباران عظیم، از جمله با حمله به نیروهای دریایی آمریکا، همراه کنند. هدف آنها غلبه سریع بر ارتش آمریکا و مجبور کردن آن به عقب‌نشینی
خواهد بود.
رسانه‌های آمریکایی همزمان با انتشار گزارش‌هایی از ناتوانی ناوهای چند میلیارد دلاری آمریکا برای باز کردن تنگة هرمز اعلام کردند، ترامپ برای فرار از بحران انرژی (افزایش ساعتی قیمت بنزین و گازوئیل) و استیضاح، به هر ابزاری متوسل می‌شود. او در تازه‌ترین اقدام خود اروپایی‌ها را تهدید کرد ذخایر گازوئیل خود را برای کاهش قیمت سوخت آزاد کنند.
33 روز مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، رئیس‌جمهور آمریکا به شدت عصبانی، کلافه و سردرگم است. او جنگ را به ایران باخته، تنگة هرمز همچنان مسدود است، روزی نیست که قیمت‌های بنزین و گازوئیل در آمریکا رکورد نزند، جمهوری‌خواهان برای فرار از شکست در حال فاصله گرفتن از وی هستند، نظرسنجی‌ها (آسوشیتدپرس و مؤسسه نورک(ای پی- نورک) نیز حاکی از نارضایتی گسترده آمریکایی‌ها (71 درصد)از نحوه عملکرد او در مقابل ایران و مسئله جنگ است. بر اساس این نظرسنجی، ۶۵ درصد از بزرگسالان سیاست‌های دونالد ترامپ را عامل افزایش تورم در آمریکا می‌دانند. سایه شکست در انتخابات نیز ترامپ را به شدت وحشت‌زده کرده است. به نوشته بلومبرگ وی روز پنجشنبه در جریان سفر انتخاباتی خود به ایالت‌های تگزاس و اوکلاهما برای بار چندم هشدار داد آینده سیاسی وی به این انتخابات گره خورده و در صورت پیروزی دموکرات‌ها، آنها وی را استیضاح خواهند کرد. تنها سلاح ترامپ برای مدیریت این وضعیت، «گفتار درمانی» است. او روزی نیست که مدعی نشود «تنگة هرمز باز است»،«ایران شکست خورده است» و «به محض پایان جنگ قیمت بنزین و گازوئیل به شدت کاهش پیدا خواهد کرد». اما رسانه‌های آمریکایی در پاسخ به وی نوشته‌اند اگر تنگة هرمز باز است چرا بازار انرژی پاسخ مثبتی به این باز بودن تنگة نشان نمی‌دهد و چرا قیمت بنزین و گازوئیل در جهان و آمریکا هر لحظه در حال افزایش است. وال استریت ژورنال در این زمینه نوشته است: اگر ادعای عبور زیاد نفت از تنگة هرمز درست باشد، قیمت نفت باید ۷۰ دلار می‌بود و نه اینکه از ۱۰۰ دلار بگذرد. به زبان ساده، یک جای کار می‌لنگد. بازار چیزی متفاوت از آمارهای ظاهراً چشمگیر صادرات می‌گوید. اگر واقعاً این حجم عظیم نفت به بازار برگشته و عرضه به وضعیت عادی نزدیک شده، چرا قیمت‌ها هنوز این‌قدر بالاست؟
میدل‌ایست‌آی هم در گزارشی با اشاره به بسته ماندن تنگة هرمز نوشته است: «جنگ در تنگه هرمز نشان داده که آمریکا با قدرت نظامی نمی‌تواند خواسته‌هایش را تحمیل کند... در 22 سپتامبر(31 شهریور) تنها دو کشتی تجاری از تنگه هرمز عبور کردند؛ تنگه‌ای که در شرایط عادی حدود یک‌پنجم نفت روزانه جهان از آن عبور می‌کند. در مقابل، ناوهای جنگی چند میلیارد دلاری آمریکا در منطقه نتوانسته‌اند شرکت‌های بیمه و کشتیرانی را متقاعد کنند که عبور نفتکش‌ها از هرمز امن است... واشنگتن طی هفت ماه سه مسیر را آزموده است: بمباران گسترده، محاصره دریایی برای خفه کردن اقتصاد ایران و سپس تشدید مستقیم حملات متقابل. با وجود این، هیچ‌کدام نتوانسته‌اند تردد عادی کشتی‌ها در هرمز را بازگردانند.»
بحران سوخت
گزارش‌های دیگری نیز هستند که نشان می‌دهند، در آمریکا وضعیت انرژی روز به روز بحرانی می‌شود. گازوئیل از ابتدای سال تاکنون حدود ۹۰ درصد افزایش قیمت یافته است و این در شرایطی است که آمریکا وارد فصل اوج تقاضای گازوئیل شده است. در مورد بنزین هم همزمان با نزدیک شدن قیمت متوسط بنزین در آمریکا به ۴.۵ دلار در هر گالن، فشارها برای تعلیق مالیات فدرال و ایالتی سوخت افزایش یافته و شماری از قانونگذاران و نامزدهای انتخاباتی خواستار کاهش موقت مالیات بنزین و گازوئیل برای کاستن از هزینه‌های سوخت شده‌اند.
بر اساس گزارشی از رسانه آمریکایی هیل، چند ایالت از جمله ایندیانا و جورجیا طی هفته جاری مالیات سوخت خود را کاهش داده یا به‌طور موقت تعلیق کرده‌اند تا فشار قیمت‌های بالا بر مصرف‌کنندگان در جایگاه‌های سوخت کاهش یابد. «برایان کمپ»، فرماندار جمهوری‌خواه جورجیا، مالیات ایالتی بنزین را که ۳۳.۳ سنت در هر گالن است، به همراه مالیات ۳۷.۳ سنتی گازوئیل، برای ۳۰ روز تعلیق کرده و هدف از این اقدام را ایجاد «تسهیلات» برای شهروندان اعلام کرده است. در سطح فدرال نیز شماری از قانونگذاران و نامزدهای انتخاباتی خواستار توقف مالیات سوخت شده‌اند. هیل گزارش داده است که افزایش قیمت‌ها عمدتاً تحت تأثیر شوک‌های انرژی ناشی از جنگ با ایران و اختلال در زیرساخت‌های انرژی و حمل‌ونقل دریایی قرار گرفته است.با این حال، کارشناسان هشدار داده‌اند که تعلیق مالیات سوخت الزاماً به کاهش کامل قیمت‌ها برای مصرف‌کنندگان منجر نمی‌شود. فرماندار کالیفرنیا هم هفته گذشته هم با انتقاد از جنگ افروزی ترامپ علیه ایران گفته بود این جنگ‌افروزی ۱۲۰ میلیارد دلار هزینه اضافی سوخت بر مردم کشورش تحمیل کرده است و از اتخاذ تدابیر ویژه در کالیفرنیا برای کاستن از این هزینه‌ها خبر داده بود.
تهدید فرانسه و آلمان
ترامپ همچنین کشورهای آلمان و فرانسه را تحت فشار قرار داده است تا برای کمک به کاهش جهانی بهای سوخت ذخایر اضطراری گازوئیل خود را آزاد کنند، در
غیر این صورت، ممکن است که با ممنوعیت صادرات گازوئیل از سوی ایالات متحده مواجه شوند. رویترز پنجشنبه این خبر را به نقل از سه فرد مطلع منتشر کرد و نوشت این هشدار نشان‌دهنده تشدید فشار بر اروپا است. این فشار در حالی است که ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای ماه نوامبر، در حال بررسی ممنوعیت احتمالی صادرات گازوئیل برای کاهش قیمت سوخت در داخل آمریکا است. به گزارش ایرنا رویترز پیشتر گزارش داده بود که دولت آمریکا از فرانسه و آلمان ناراضی است زیرا آمریکایی معتقدند این کشورها به تعهدات پیشین خود مبنی بر آزادسازی ذخایر اضطراری نفت و فرآورده‌های نفتی به‌طور کامل عمل نکرده‌اند. یک منبع اروپایی اظهار کرد که آمریکا از اتحادیه اروپا درخواست کرده است که طی ۶ ماه آینده ۱۲۰ میلیون بشکه از ذخایر اضطراری گازوئیل را آزاد کند. «کریس رایت»، وزیر انرژی آمریکا، چهارشنبه گذشته با اطمینان گفت که اروپا با استفاده از ذخایر گازوئیل خود موافقت خواهد کرد. او در مراسمی با حضور رئیس‌جمهوری آمریکا، در دفتر بیضی‌شکل کاخ سفید به خبرنگاران گفت: «از دوستان ما در اروپا درباره عرضه‌های جدید گازوئیل که وارد بازار خواهد شد و قیمت گازوئیل را به شکل معناداری کاهش خواهد داد، اطلاعیه‌هایی خواهید
شنید».
به نظر می‌رسد که اروپا بار دیگر تسلیم تهدیدهای ترامپ شده است.خبرگزاری رویترز در این زمینه اعلام کرد که کشورهای عضو اتحادیه اروپا پیشنهادی از طرف فرانسه را برای برداشت از ذخایر گازوئیل، در پی فشارهای آمریکا بررسی کردند. بر اساس گزارش رویترز و طبق پیشنهاد فرانسه، کشورهای اروپایی ۵۰ میلیون بشکه از ذخایر گازوئیل خود را در صورت موافقت با این پیشنهاد برداشت می‌کنند. از سوی دیگر، اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای هرگونه ممنوعیت آمریکا برای صادرات گازوئیل را رد و تأکید کرد چنین ممنوعیتی اعتماد به آمریکا به عنوان شریک غرب را تضعیف خواهد کرد.سخنگوی کمیسیون اروپا هم مدعی شد: نشست‌های ما درباره سوخت، ارتباطی با تهدیدات آمریکا ندارد، بلکه این نشست‌ها بخشی از تلاش‌های هماهنگی بین کشورهای اتحادیه اروپا از چند ماه پیش است. هرگونه ممنوعیت دیزل، اعتماد ما به آمریکا به عنوان شریکی قابل اعتماد را تضعیف خواهد کرد.